Σήμερα θα αναφερθούμε στην βιβλική φράση «πληρούμαι πνεύματος αγίου» και στην φράση «πληρούσθαι εν πνεύματι».
Δεν θα αναλύσουμε σήμερα θεολογικά τους βιβλικούς όρους «βάπτισμα εν πνεύματι», «αναγέννηση» και «πλήρωση αγίου πνεύματος» αλλά θα πούμε λίγες βασικές αλήθειες για να μην μείνει όλο αυτό το μέρος του θέματος σκοτεινό.
Διάφοροι πιστοί τού Χριστού έχουν υποστηρίξει εδώ και πολλά χρόνια ότι το βάπτισμα τού Αγίου Πνεύματος είναι μια δεύτερη εμπειρία που ακολουθεί την αναγέννηση τού χριστιανού. Ο άνθρωπος κατά την αναγέννησή του λαμβάνει το Άγιο Πνεύμα αλλά θα πρέπει κάποια στιγμή ν’ ακολουθήσει το βάπτισμα τού Πνεύματος. Η Καινή Διαθήκη φαίνεται να διδάσκει ότι το βάπτισμα τού Πνεύματος ταυτίζεται με την αναγέννηση. Αυτό που πρέπει να ακολουθεί τη αναγέννηση είναι η συνεχής πλήρωση (γέμισμα) με το Άγιο Πνεύμα. Σ’ αυτό το σημείο φαίνεται να υπάρχει πρόβλημα στην ζωή πολλών χριστιανών. Χωρίς περαιτέρω θεολογική ανάλυση τώρα, ας δούμε τι αναφέρει η Καινή Διαθήκη.
Η δόξα του Θεού γεμίζει έναν χώρο στην γη
Όταν μελετάμε την Αγία Γραφή, παρατηρούμε πως όταν το Άγιο Πνεύμα πληρώνει (γεμίζει) έναν άνθρωπο του Θεού, σημαίνει ότι τον εμπνέει να κάνει κάτι ή να μιλήσει κάποια λόγια που θέλει ο Θεός. Πριν όμως ρίξουμε την ματιά μας στα πρόσωπα εκείνα που ο Θεός κάποια στιγμή τα γέμισε με Άγιο Πνεύμα, ας δούμε κάτι γενικότερο που κάνει ο Θεός κάποιες φορές.
Έξοδος 40:34-35: 34 Τότε, η νεφέλη σκέπασε τη σκηνή τού μαρτυρίου, και δόξα τού Κυρίου γέμισε τη σκηνή. 35 Και ο Μωυσής δεν μπόρεσε να μπει μέσα στη σκηνή τού μαρτυρίου, επειδή η νεφέλη καθόταν επάνω της, και δόξα τού Κυρίου γέμισε τη σκηνή.
Εδώ, ένας χώρος που είναι αφιερωμένος στην λατρεία τού αγίου Θεού, η Σκηνή του Μαρτυρίου, γεμίζει με την δόξα του Θεού, δηλαδή, με την άγια παρουσία Του. Δεν πρόκειται εδώ για πρόσωπα που γεμίζουν με την παρουσία τού Θεού αλλά ένας συγκεκριμένος χώρος, επειδή είναι αφιερωμένος στον Θεό. Τα πρόσωπα που βρίσκονταν κοντά σ’ αυτόν τον χώρο αντιλαμβάνονταν, φυσικά, αυτήν την επίσκεψη τής παρουσίας τού Θεού η οποία ασκούσε σημαντική επίδραση στην ζωή τους. Πολλά χρόνια μετά, στην ιστορία τού Ισραήλ, ο Ναός τού Κυρίου γεμίζει με την δόξα τού Θεού, όταν Εκείνος επιλέγει την στιγμή που τον επισκέπτεται (Α΄ Βασιλέων 8:10-11). Στο ίδιο πνεύμα, ο Ησαΐας αναφέρεται πιθανότατα στην δεύτερη έλευση τού Χριστού στην γη, όπου ο Χριστός βασιλεύει και την εξουσιάζει με δικαιοσύνη, και η γη και οι κάτοικοί της βιώνουν πρωτόγνωρες και υπέροχες καταστάσεις.
Ησαΐας 11:9: Δεν θα κακοποιούν ούτε θα φθείρουν σε όλο το άγιό μου βουνό· επειδή η γη θα είναι πλήρης τής γνώσης τού Κυρίου, όπως τα νερά σκεπάζουν τη θάλασσα.
Η πλήρωση του Αγίου Πνεύματος στην Καινή Διαθήκη
Ερχόμαστε τώρα στην Καινή Διαθήκη να δούμε περιστατικά που ο Θεός πληρώνει έναν άνθρωπο με το Άγιο Πνεύμα. Το Άγιο Πνεύμα δραστηριοποιείται έντονα την χρονική περίοδο που ο Ιωάννης και ο Ιησούς πρόκειται να γεννηθούν αλλά και αμέσως μετά την γέννησή τους.
Μιλάει ο άγγελος του Θεού στον Ζαχαρία, του γνωστοποιεί πως η Ελισάβετ θα γεννήσει γιο, θα τον ονομάσει Ιωάννη και του λέει ποιος θα είναι αυτός:
Λουκάς 1:15-17: 15 Επειδή, θα είναι μεγάλος μπροστά στον Κύριο· και κρασί και σίκερα δεν θα πιει, και θα γίνει πλήρης με Άγιο Πνεύμα (πνεύματος ἁγίου πλησθήσεται) από την κοιλιά, ακόμα, της μητέρας του. 16 Και πολλούς από τους γιους Ισραήλ θα τους επαναφέρει στον Κύριο τον Θεό τους. 17 Κι αυτός θα έρθει πριν από το πρόσωπό του με πνεύμα και δύναμη τού Ηλία, για να στρέψει τις καρδιές των πατέρων στα παιδιά, και τους απειθείς στη φρόνηση τών δικαίων, για να ετοιμάσει έναν προδιατεθειμένο λαό στον Κύριο.
Αυτά είναι λόγια τού αγγέλου τού Θεού. Είναι, δηλαδή, λόγια Θεού αναφορικά με το ποιος θα είναι ο Ιωάννης.
Λουκάς 1:41-42, 45: 41 Και καθώς η Ελισάβετ άκουσε τον χαιρετισμό τής Μαρίας, το βρέφος σκίρτησε μέσα στην κοιλιά της· και η Ελισάβετ έγινε πλήρης με Άγιο Πνεύμα (ἐπλήσθη πνεύματος ἁγίου), 42 και αναφώνησε με δυνατή φωνή, και είπε: Ευλογημένη εσύ ανάμεσα στις γυναίκες, και ευλογημένος ο καρπός τής κοιλιάς σου. … 45 Και μακάρια είναι αυτή που πίστεψε, επειδή θα γίνει η εκπλήρωση όσων ειπώθηκαν σ’ αυτήν από τον Κύριο.
Η Ελισάβετ γέμισε με το Άγιο Πνεύμα και ευλόγησε την Μαρία.
Μετά την Ελισάβετ, ο άνδρας της, ο Ζαχαρίας, ο πατέρας τού Ιωάννη τού Βαπτιστή (εδάφιο 67) ἐπλήσθη πνεύματος ἁγίου καὶ ἐπροφήτευσεν λέγων:
Λουκάς 1:68-79: 68 Ευλογητός ο Κύριος ο Θεός τού Ισραήλ, επειδή επισκέφθηκε και έκανε λύτρωση στον λαό του· και σήκωσε σε μας ένα κέρας σωτηρίας μέσα στον οίκο τού Δαβίδ τού δούλου του, 70 όπως μίλησε με το στόμα των αγίων προφητών του, που ήσαν από παλιά· 71 σωτηρία από τους εχθρούς μας, και από το χέρι όλων εκείνων που μας μισούν· 72 για να εκπληρώσει το έλεός του προς τους πατέρες μας, και να θυμηθεί την άγια διαθήκη του· 73 τον όρκο που ορκίστηκε στον πατέρα μας, τον Αβραάμ, ότι θα δώσει σε μας, 74 να ελευθερωθούμε από το χέρι τών εχθρών μας, και να τον λατρεύουμε άφοβα, 75 με οσιότητα και δικαιοσύνη μπροστά του όλες τις ημέρες της ζωής μας. 76 Κι εσύ, παιδάκι, προφήτης τού Υψίστου θα ονομαστείς· επειδή, θα προπορευτείς πριν από το πρόσωπο τού Κυρίου, για να ετοιμάσεις τούς δρόμους του, 77 στο να δώσεις γνώση σωτηρίας στον λαό του, διαμέσου τής άφεσης των αμαρτιών τους, 78 από σπλάχνα ελέους τού Θεού μας, με τα οποία μας επισκέφθηκε, ανατολή από ψηλά, 79 για να φωτίσει εκείνους που κάθονται σε σκοτάδι και σε σκιά θανάτου, ώστε να κατευθύνει τα πόδια μας σε δρόμο ειρήνης.
Ο Ζαχαρίας γεμίζει με Άγιο Πνεύμα και προφητεύει αναφερόμενος στον Ιωάννη.
Στο 2ο κεφάλαιο του ευαγγελίου του, ο Λουκάς αναφέρεται στον Συμεών. Ήταν άνδρας δίκαιος και ευλαβής, και το Άγιο Πνεύμα ήταν πάνω του. Ο Θεός τού είχε αποκαλύψει πως πριν πεθάνει θα δει τον Μεσσία. Ο Συμεών παρακινείται από το Άγιο Πνεύμα να πάει στο ιερό (στον Ναό) την ώρα που πηγαίνουν ο Ιωσήφ με την Μαριάμ και το βρέφος Ιησούς. Εκεί παίρνει στην αγκαλιά του τον Ιησού και ευλογεί τον Θεό λέγοντας:
Λουκάς 2:29-32: 29 Τώρα απολύεις τον δούλο σου, Δέσποτα, με ειρήνη, σύμφωνα με τον λόγο σου, 30 επειδή, τα μάτια μου είδαν το σωτήριό σου, 31 το οποίο ετοίμασες μπροστά σε όλους τούς λαούς· 32 φως, σε φωτισμό των εθνών, και δόξα τού λαού σου, του Ισραήλ. 33 Και ο Ιωσήφ και η μητέρα του θαύμαζαν μ’ αυτά που λέγονταν γι’ αυτόν. 34 Και ο Συμεών τούς ευλόγησε, και είπε στη Μαριάμ, τη μητέρα του: Δες, αυτός έχει οριστεί για πτώση και ανύψωση πολλών μέσα στον Ισραήλ, και για σημείο αντιλεγόμενο· 35 και, μάλιστα, εσένα τής ίδιας ρομφαία θα διαπεράσει την ψυχή, για να φανερωθούν οι διαλογισμοί πολλών καρδιών.
Ο Συμεών ευλογεί την Μαριάμ και προφητεύει.
Ένα ακόμη πρόσωπο αυτής της χρονικής περιόδου είναι μια ηλικιωμένη γυναίκα, η Άννα. Ήταν προφήτισσα. Δεν απομακρυνόταν από τον Ναό και λάτρευε τον Θεό νύχτα και ημέρα με νηστείες και δεήσεις.
Λουκάς 2:38: Κι αυτή, καθώς έφτασε εκείνη την ίδια ώρα, δοξολογούσε τον Κύριο, και μιλούσε γι’ αυτόν σε όλους εκείνους που πρόσμεναν λύτρωση στην Ιερουσαλήμ.
Οι άνθρωποι αυτοί του Θεού δεν γνώριζαν ότι θα ερχόντουσαν οι συγκεκριμένες αυτές στιγμές στην ζωή τους που το Άγιο Πνεύμα θα τους γέμιζε και θα έλεγαν τα λόγια που είπαν και θα έκαναν συγκεκριμένες πράξεις. Ως άνθρωποι τού Θεού, όμως, θα ήξεραν ότι το Άγιο Πνεύμα επισκέπτεται τους δικούς Του ανθρώπους όποτε Εκείνος θέλει και έχει συγκεκριμένο σκοπό. Το Άγιο Πνεύμα τους ενέπνευσε να πουν αλήθειες που αφορούσαν τα πρόσωπα και τις διακονίες τού Ιωάννη και του Χριστού. Όλο αυτό δείχνει πως όταν ο Θεός κινείται ανάμεσα στους ανθρώπους για να πραγματοποιήσει τις βουλές Του, χρησιμοποιεί ανθρώπους ευσεβείς και δίκαιους, ανθρώπους που Τον εκζητούν και ζουν πραγματικά γι’ Αυτόν και όχι για τον εαυτό τους. Χρησιμοποιεί ανθρώπους ευθείς και αφιερωμένους. Το Άγιο Πνεύμα τούς αποκαλύπτει αλήθειες, τους εμπνέει να μιλήσουν λόγια δικά Του και τους δραστηριοποιεί να προβούν σε πράξεις που Εκείνος αρέσκεται και θέλει να γίνουν.
Η συνεχής πλήρωση με το Άγιο Πνεύμα
Τα πρόσωπα που μόλις αναφέραμε ζουν και βιώνουν πνευματικές εμπειρίες πριν ο Ιησούς Χριστός προσφέρει το αίμα Του και συνάψει την καινούρια Διαθήκη. Στο πλαίσιο τής Καινής Διαθήκης και με δεδομένο το ιστορικό συμβάν τής Πεντηκοστής, ο Θεός θέλει όλα τα πνευματικά παιδιά Του εν Χριστώ να πληρούνται Πνεύματος Αγίου. Να πληρούνται σημαίνει, να γεμίζουν συνεχώς με το Άγιο Πνεύμα. Ας δούμε πως αυτό συνέβαινε στην αρχέγονη Εκκλησία του Χριστού.
Πράξεις 2:44-47: 44 Και όλοι εκείνοι που πίστευαν ήσαν μαζί, και είχαν τα πάντα κοινά· 45 και πουλούσαν τα κτήματα και τα υπάρχοντά τους και τα μοίραζαν σε όλους, σύμφωνα με ό,τι κάθε ένας είχε ανάγκη. 46 Και καθημερινά έμεναν σταθερά ως μια ψυχή μέσα στο ιερό, και έκοβαν τον άρτο σε σπίτια· και έτρωγαν μαζί την τροφή με αγαλλίαση και απλότητα καρδιάς, 47 δοξολογώντας τον Θεό, και βρίσκοντας χάρη μπροστά σε ολόκληρο τον λαό. Και ο Κύριος πρόσθετε καθημερινά στην εκκλησία αυτούς που σώζονταν.
Αν και στην περικοπή αυτήν δεν αναφέρεται τίποτα για το Άγιο Πνεύμα, τα χαρακτηριστικά αυτών των πιστών φανερώνουν πως το Άγιο Πνεύμα εργαζόταν μέσα τους και μεταξύ τους και τους γέμιζε συνεχώς. Η αγαλλίαση και η απλότητα που αναφέρεται εδώ, είναι σαφώς καρπός τού Αγίου Πνεύματος. Πριν από αυτό, η συμμετοχή τους σ’ αυτόν τον τρόπο ζωής και ο μεταξύ τους σύνδεσμος αποτελεί έργο τού Αγίου Πνεύματος.
Πράξεις 4:8: Τότε, ο Πέτρος, αφού έγινε πλήρης από Άγιο Πνεύμα (πλησθεὶς πνεύματος ἁγίου), τους είπε:
“8 Άρχοντες του λαού και πρεσβύτεροι του Ισραήλ, 9 αν εμείς ανακρινόμαστε σήμερα για ευεργεσία σε έναν άνθρωπο που ήταν ασθενής, με ποια δύναμη αυτός γιατρεύτηκε, 10 ας είναι γνωστό σε όλους εσάς, και σε ολόκληρο τον λαό τού Ισραήλ ότι, διαμέσου τού ονόματος του Ιησού Χριστού, του Ναζωραίου, που εσείς σταυρώσατε, τον οποίο ο Θεός τον ανέστησε από τους νεκρούς, διαμέσου αυτού παραστέκεται αυτός μπροστά σας υγιής. 11 Αυτός είναι η πέτρα, που εξουθενώθηκε από σας τους οικοδομούντες, η οποία έγινε ακρογωνιαία πέτρα. 12 Και δεν υπάρχει διαμέσου κανενός άλλου η σωτηρία· επειδή, ούτε άλλο όνομα είναι δοσμένο κάτω από τον ουρανό ανάμεσα στους ανθρώπους, διαμέσου τού οποίου πρέπει να σωθούμε.”
Το γεγονός αυτό συμβαίνει αφού η «αστυνομία» του Ναού έβαλε στο κρατητήριο τον Πέτρο και τον Ιωάννη, μετά την θεραπεία τού παράλυτου ανθρώπου και την αιτιολόγηση που έδωσε ο Πέτρος για το συμβάν τής θεραπείας. Το Άγιο Πνεύμα γέμισε εκ νέου τον Πέτρο εκείνη την στιγμή για να μιλήσει με θάρρος και με σοφία Θεού τα λόγια που ήταν αναγκαία για την συγκεκριμένη περίσταση. Ακριβέστερα, εκείνη την στιγμή συνέβη στον Πέτρο αυτό που είχε προείπει ο Χριστός:
Λουκάς 21:12-15: 12 Θα βάλουν επάνω σας τα χέρια τους, και θα σας θέσουν υπό διωγμό, παραδίνοντάς σας σε συναγωγές και φυλακές, καθώς θα σας φέρνουν μπροστά σε βασιλιάδες και ηγεμόνες, ένεκα του ονόματός μου. 13 Και τούτο θα αποβεί σε σας για μαρτυρία. 14 Βάλτε, λοιπόν, στις καρδιές σας, να μη προμελετάτε τι να απολογηθείτε· 15 επειδή εγώ θα σας δώσω στόμα και σοφία, στην οποία δεν θα μπορέσουν να αντιλογήσουν ούτε να αντισταθούν όλοι οι εναντίοι σας.
Αυτό έγινε σ’ αυτήν την περίπτωση. Ο Πέτρος έλαβε στιγμιαία από το Άγιο Πνεύμα μια «ένεση» πνευματικής δύναμης και σοφίας με σκοπό να μιλήσει τα λόγια που ο Χριστός ήθελε να μιλήσει.
Αμέσως μετά, το Συνέδριο άφησε ελεύθερους τον Πέτρο και τον Ιωάννη, εκείνοι πήγαν στους αδελφούς, αφηγήθηκαν τα συμβάντα, έκαναν συγκεκριμένη δέηση στον Θεό, και το αποτέλεσμα αυτής της δέησης ήταν:
Πράξεις 4:31: … σείστηκε ο τόπος όπου ήσαν συγκεντρωμένοι· και όλοι έγιναν πλήρεις από το Άγιο Πνεύμα (ἐπλήσθησαν ἅπαντες τοῦ ἁγίου πνεύματος), και μιλούσαν τον λόγο τού Θεού με παρρησία.
Όλοι όσοι ήσαν εκεί και συμμετείχαν στην πληροφόρηση τών γεγονότων, στην δέηση αυτήν, και στην απάντηση που έδωσε άμεσα ο Θεός, γέμισαν ξανά με το Άγιο Πνεύμα.
Η φράση αυτή «πλησθεὶς πνεύματος ἁγίου» αναφέρεται άλλη μία φορά, όταν ο Παύλος αντιμετωπίζει στην Πάφο τής Κύπρου τον μάγο Βαριησού.
Πράξεις 13:4-12: 4 Αυτοί, λοιπόν, αφού στάλθηκαν από το Πνεύμα το Άγιο, κατέβηκαν στη Σελεύκεια, και από εκεί απέπλευσαν στην Κύπρο. 5 Και όταν ήρθαν στη Σαλαμίνα, κήρυτταν τον λόγο τού Θεού μέσα στις συναγωγές των Ιουδαίων· είχαν δε και τον Ιωάννη ως υπηρέτη. 6 Και αφού διαπέρασαν το νησί μέχρι την Πάφο βρήκαν κάποιον μάγο, έναν Ιουδαίο ψευδοπροφήτη, που ονομαζόταν Βαριησούς, 7 ο οποίος ήταν μαζί με τον ανθύπατο Σέργιο Παύλο, έναν συνετό άνδρα. Αυτός, αφού προσκάλεσε τον Βαρνάβα και τον Σαύλο, ζήτησε να ακούσει τον λόγο τού Θεού. 8 Όμως, αντιστεκόταν σ’ αυτούς ο Ελύμας ο μάγος (επειδή, έτσι ερμηνεύεται το όνομά του), ζητώντας να αποτρέψει τον ανθύπατο από την πίστη. 9 Όμως, ο Σαύλος, που αποκλήθηκε και Παύλος, αφού έγινε πλήρης από το Πνεύμα το Άγιο (πλησθεὶς πνεύματος ἁγίου), και ατενίζοντας σ’ αυτόν, 10 είπε: Ω, εσύ, που είσαι γεμάτος από κάθε δόλο και κάθε ραδιουργία, γιε τού διαβόλου, εχθρέ κάθε δικαιοσύνης, δεν θα παύσεις να διαστρέφεις τούς ίσιους δρόμους τού Κυρίου; 11 Και τώρα, δες, το χέρι τού Κυρίου είναι εναντίον σου· και θα είσαι τυφλός, χωρίς να βλέπεις τον ήλιο, μέχρι ορισμένον καιρό. Κι αμέσως, έπεσε επάνω του αμαύρωση και σκοτάδι· και γυρίζοντας ολόγυρα ζητούσε χειραγωγούς. 12 Τότε, βλέποντας ο ανθύπατος το γεγονός, πίστεψε, μένοντας έκπληκτος με τη διδασκαλία τού Κυρίου.
Ας το προσέξουμε αυτό που έγινε εδώ. Ο Παύλος γεμίζει στιγμιαία με το Άγιο Πνεύμα και δεν ευλογεί κάποιον αλλά προφέρει λόγια κρίσης εναντίον του. Γιατί; Διότι αυτό ενεργούσε εκείνη την ώρα ο Θεός.
Πράξεις 13:52: Και οι μαθητές γίνονταν πλήρεις από χαρά και Πνεύμα Άγιο (ἐπληροῦντο χαρᾶς καὶ πνεύματος ἁγίου).
Τα λόγια αυτά αφορούν τους πιστούς τού Χριστού στην Αντιόχεια τής Πισιδίας, ενώ οι απόστολοι (Παύλος και Βαρνάβας) έχουν υποστεί διωγμό, έχουν αφήσει πίσω την Αντιόχεια και συνεχίζουν την πορεία τους σε εκπλήρωση της αποστολής τους. Εδώ γίνονται γνωστά δύο σημαντικά στοιχεία. Πρώτον, ας προσέξουμε τον χρόνο του ρήματος· είναι παρατατικός και όχι αόριστος. Δεν αναφέρεται σε μία χρονική στιγμή αλλά σε διάρκεια χρόνου. Δεύτερον, δεν αναφέρεται σε ένα πρόσωπο και μάλιστα απόστολο, όπως ο Πέτρος ή ο Παύλος αλλά γενικά στους μαθητές, που σημαίνει στους πιστεύοντες. Οι πιστοί γέμιζαν με Άγιο Πνεύμα και χαρά ξανά και ξανά παρά τον διωγμό που οι ενάντιοι Ιουδαίοι ξεσήκωσαν. Αυτή η σύντομη αναφορά στην διαρκή πλήρωση με το Άγιο Πνεύμα τού συνόλου τών πιστών, φωτίζει την πραγματικότητα τής καθημερινής ζωής τής αρχέγονης Εκκλησίας και αποτελεί οδοδείκτη για κάθε χριστιανό και κάθε χριστιανική κοινότητα μέσα στους αιώνες.
Από τα συμβάντα στην εντολή
Όλα όσα έχουμε δει μέχρι τώρα αναφέρονται σε γεγονότα, δηλαδή, στο τι έκανε το Άγιο Πνεύμα στη ζωή προσώπων αλλά και συλλογικά στην ζωή της Εκκλησίας, εφόσον τα πρόσωπα αυτά περπατούσαν με υπακοή τον δρόμο του Θεού εν Χριστώ Ιησού.
Τώρα, όμως, ερχόμαστε να δούμε μια εντολή του Θεού προς όλους ανεξαιρέτως τους πιστούς του Χριστού μέσω του αποστόλου Παύλου:
Εφεσίους 5:15-21: 15 Προσέχετε, λοιπόν, πώς να περπατάτε ακριβώς· όχι ως άσοφοι, αλλά ως σοφοί, 16 εξαγοραζόμενοι τον καιρό, επειδή οι ημέρες είναι πονηρές. 17 Γι’ αυτό, μη γίνεστε άφρονες, αλλά να καταλαβαίνετε τι είναι το θέλημα του Κυρίου. 18 Και μη μεθάτε με κρασί, στο οποίο υπάρχει ασωτία· αλλά, γίνεστε πλήρεις με το Πνεύμα, 19 μιλώντας μεταξύ σας με ψαλμούς και ύμνους και πνευματικές ωδές, τραγουδώντας και ψάλλοντας με την καρδιά σας στον Κύριο· 20 ευχαριστώντας πάντοτε για όλα τον Θεό και Πατέρα στο όνομα του Κυρίου Ιησού Χριστού· 21 καθώς ο ένας θα υποτάσσεται στον άλλον με φόβο Θεού.
To «γίνεστε πλήρεις με το Πνεύμα» (στο κείμενο: πληροῦσθε ἐν πνεύματι), αναφέρεται σε μια συνεχή πλήρωση. Ο Παύλος λέει το εξής με απλά λόγια: επιδιώξτε να ζείτε με τέτοιον τρόπο ώστε το Άγιο Πνεύμα να ευαρεστείται με την ζωή σας και να μπορεί να σας γεμίζει συνεχώς.
Μάλιστα, όλα όσα λέει πριν αλλά και μετά από αυτήν την εντολή μάς βοηθάνε να καταλάβουμε με ποιο τρόπο θα γεμίζουμε συνεχώς με το Άγιο Πνεύμα. Αναφέρεται σε πολλά επιμέρους ζητήματα και δίνει πολλές προστακτικές για το πώς πρέπει να ζούμε. Αναφέρεται αμέσως παρακάτω στην υποταγή των γυναικών στους άνδρες τους, στην αγάπη των ανδρών προς τις γυναίκες τους, στην υπακοή των παιδιών στους γονείς τους, στην υποταγή των δούλων στους κυρίους τους κ.λπ. Παραπάνω αναφέρεται σε ζητήματα αγιασμού. Αν όλα αυτά τα παίρνουμε στα σοβαρά, τότε γίνεται να γεμίζουμε πνευματικά. Αν όμως δεν τα παίρνουμε στα σοβαρά, τότε δεν γεμίζουμε, και αυτό σημαίνει ότι δεν προοδεύουμε, δεν αυξανόμαστε, και βιώνουμε μια παθολογική κατάσταση.
Διδακτική είναι η περικοπή Ησαΐας 63:10-11: 10 Αυτοί, όμως, απείθησαν, και λύπησαν το άγιο πνεύμα του· γι’ αυτό, στράφηκε ώστε να γίνει εχθρός τους, τους πολέμησε ο ίδιος. 11 Τότε, θυμήθηκε τις αρχαίες ημέρες, τον Μωυσή, τον λαό του, λέγοντας: Πού είναι αυτός που τους ανέβασε από τη θάλασσα, μαζί με τον ποιμένα τού ποιμνίου του; Πού είναι αυτός που έβαλε το πνεύμα του το άγιο ανάμεσά τους;
Στην Καινή Διαθήκη υπάρχει η αντίστοιχη εντολή:
Εφεσίους 4:30: Και μη λυπείτε το Πνεύμα το Άγιο του Θεού, με το οποίο σφραγιστήκατε για την ημέρα τής απολύτρωσης.
Η υπακοή του Ισραήλ στον Θεό του έπρεπε να είναι δεδομένη. Κι όμως δεν ήταν. Απείθησαν, με αποτέλεσμα να λυπήσουν το Πνεύμα Του κι Εκείνος να απομακρυνθεί από αυτούς. Το τελικό αποτέλεσμα ήταν να καταντήσουν όπως τα έθνη που δεν γνώριζαν τον αληθινό Θεό. Τι δείχνει, μεταξύ άλλων, αυτή η θεμελιώδης περικοπή;
Δείχνει πως η στάση μας ενώπιον τού Αγίου Πνεύματος δεν είναι καθόλου διαφορετική από την στάση μας ενώπιον τού Θεού-Πατέρα και του Θεού-Υιού. Το Άγιο Πνεύμα είναι Θεός.
Α΄ Κορινθίους 2:10-11: 10 Σε μας, όμως, ο Θεός τα αποκάλυψε διαμέσου τού Πνεύματός του· δεδομένου ότι το Πνεύμα ερευνάει τα πάντα, και τα βάθη τού Θεού. 11 Επειδή, ποιος από τους ανθρώπους γνωρίζει αυτά που είναι μέσα στον άνθρωπο, παρά μονάχα το πνεύμα τού ανθρώπου που είναι μέσα του; Έτσι, και εκείνα που είναι μέσα στον Θεό δεν τα γνωρίζει κανένας, παρά μονάχα το Πνεύμα τού Θεού.
Αυτή η τελευταία φράση δείχνει σαφώς ότι μόνον μία προσωπικότητα που είναι Θεός μπορεί να γνωρίζει τα βάθη του Θεού-Πατέρα.
Το ίδιο είπε και ο Χριστός στον Ματθαίο 11:27:
Όλα παραδόθηκαν από τον Πατέρα σε μένα· και κανένας δεν γνωρίζει τον Υιό, παρά μονάχα ο Πατέρας· ούτε τον Πατέρα γνωρίζει κάποιος, παρά μονάχα ο Υιός, και σε όποιον ο Υιός θέλει να τον αποκαλύψει.
Αυτά τα δύο Πρόσωπα, ο Υιός του Θεού και το Άγιο Πνεύμα είναι θεϊκά Πρόσωπα διότι γνωρίζουν απολύτως τον Θεό-Πατέρα και μπορούν να Τον αποκαλύπτουν.
Λέω λοιπόν ξανά πως όποια είναι η στάση μας ενώπιον τού Πάτερα και του Υιού, τέτοια ακριβώς είναι η στάση μας ενώπιον τού Αγίου Πνεύματος. Αυτό σημαίνει ότι δεν μπορώ να λέω ότι λαχταράω την πλήρωση τού Αγίου Πνεύματος στην ζωή μου, όταν στέκομαι ενώπιον του Θεού με απιστία, με δυσπιστία, με ανυπακοή ή απείθεια. Αν μέσα μου θεωρώ πως το θέλημα τού Θεού είναι σκληρό και ανάξιο να του δώσω όλη μου την ψυχή, τον χρόνο, τις δυνάμεις μου, δεν γίνεται ταυτόχρονα να επιδιώκω να είμαι γεμάτος με το Άγιο Πνεύμα. Αν δεν θέλω να ακολουθώ τον Χριστό ως μοναδικό Κύριο της ζωής μου, δεν μπορώ να είμαι γεμάτος με το Άγιο Πνεύμα. Ο Πατέρας, ο Υιός και το Άγιο Πνεύμα δεν είναι τρεις διαφορετικοί θεοί, ο καθένας με το δικό του θέλημα, που δεν τα βρίσκουν μεταξύ τους, που κάποτε συγκρούονται και προσπαθεί ο καθένας τους να επικρατήσει επί των άλλων. Ένα θέλημα υπάρχει, ένας προορισμός για τον άνθρωπο, μία λυτρωτική σωτηρία, ένας τρόπος ζωής για τους πιστούς. Αυτήν την αλήθεια πρέπει οπωσδήποτε να την κατανοήσουμε γιατί εμείς πέφτουμε σε αντιφάσεις και όχι ο Θεός.
Θυμάμαι πριν μερικά χρόνια, σε ένα χριστιανικό Συνέδριο, υπήρξε μια λατρευτική ώρα με υμνωδία. Ξέρετε ότι σε τέτοιες ώρες, λειτουργεί έντονα η τάση να νιώσουμε κάτι το ιδιαίτερο, το ξεχωριστό, το παραπάνω από ό,τι βιώνουμε στην υπόλοιπη καθημερινότητά μας. Σηκωνόμαστε όρθιοι, σηκώνουμε το χέρι ή τα χέρια ψηλά, κάνουμε ενδόμυχες αλλά και έκφωνες προσευχές, κ.λπ. Θυμάμαι λοιπόν μια συγκεκριμένη αδελφή που εκδήλωνε μεγάλο ζήλο για την παρουσία τού Θεού εκείνη την ώρα. Συνέβαινε όμως να γνωρίζω ότι αυτή η αδελφή είχε κρατήσει μια τελείως εσφαλμένη στάση προς τον άντρα της, σε ένα πρόβλημα υγείας του, μια στάση που κόστισε την φυσική ζωή του. Και θεωρώ απόλυτα φυσιολογικό να διερωτώμαι, «το Άγιο Πνεύμα, δεν επιδίωκε τόσον καιρό να της δώσει να καταλάβει ότι πρέπει ν’ αλλάξει νοοτροπία σχετικά με την αντιμετώπιση τού προβλήματος της υγείας του άντρα της; Πώς τώρα θα την πλημμύριζε με την παρουσία Του αν στις καθημερινές ανάγκες της και αποφάσεις της δεν γινόταν σεβαστό το θέλημά Του;» Το Άγιο Πνεύμα δεν επιδιώκει να μας εντυπωσιάζει χωρίς να υπάρχει σημαντικός λόγος. Το ίδιο φρονεί και πράττει και ο Πατέρας και ο Υιός.
Αν η εμπειρία τών πιστών τών χρόνων τής Καινής Διαθήκης, όπως φανερώνεται μέσα στο βιβλίο τών Πράξεων τών Αποστόλων αλλά και γενικότερα στις επιστολές (επλήσθη, επλήσθησαν, επληρούντο, πληρούσθε) δεν αποτελεί και δική μας εμπειρία σήμερα, έχουμε προφανώς πρόβλημα. Η συνεχής πλήρωση με το Άγιο Πνεύμα δεν αποτελεί κάτι το σπάνιο και εξαιρετικό για τον χριστιανό και την Εκκλησία· συνιστά φυσιολογική πνευματική ζωή που την έχει έτσι καθορίσει ο Θεός εν Χριστώ Ιησού.
Η εμπειρία του Dwight L. Moody
Είναι σήμερα γνωστό στους περισσότερους χριστιανούς ότι το έργο τού Αγίου Πνεύματος εντός του πιστού αλλά και στο πλαίσιο τής μεταξύ των κοινωνίας, αποτελεί ζήτημα εντόνως αμφιλεγόμενο, λόγω διαφορετικών πεποιθήσεων σχετικών με το τι ενεργεί σήμερα ο Παράκλητος και τι όχι. Συμβαίνει λοιπόν διάφοροι χριστιανοί να ομολογούν μια ποικιλία ενεργειών και επεμβάσεων του Αγίου Πνεύματος που άλλοι πιστοί αρνούνται πως είναι γνήσιες. Αυτός είναι ένας από τους λόγους που δεν αποδεχόμαστε ως αυθεντική κάθε «μαρτυρία» που ομολογεί ο οιοσδήποτε χριστιανός. Πιστεύουμε, βεβαίως, πως υπάρχουν γνήσιες μαρτυρίες, και μία από αυτές είναι η ομολογία του γνωστού Αμερικανού ευαγγελιστή Dwight L. Moody, που παρατίθεται εδώ.
Το έτος 1871 ήταν κρίσιμο για την καριέρα τού κ. Moody. Αντιλαμβανόταν όλο και περισσότερο πόσο λίγο ήταν κατάλληλος για το έργο του. Μια έντονη πείνα και δίψα για πνευματική δύναμη προκλήθηκε μέσα του από δύο γυναίκες που συνήθιζαν να παρακολουθούν τις συναθροίσεις και κάθονταν στα μπροστινά καθίσματα. Μπορούσε να δει από την έκφραση του προσώπου τους πως προσεύχονταν. Όταν τελείωνε η συνάθροιση, του έλεγαν: «προσευχόμαστε για σένα».
Ο κ. Moody τις ρωτούσε: «Γιατί δεν προσεύχεστε για τους ανθρώπους;» Εκείνες απαντούσαν: «Διότι εσύ έχεις ανάγκη την δύναμη τού Πνεύματος.» «Εγώ χρειάζομαι τη δύναμη!» είπε ο Moody αφηγούμενος το περιστατικό χρόνια μετά, «διότι σκεπτόμουν πως είχα δύναμη. Είχα τις μεγαλύτερες συναθροίσεις στο Σικάγο και υπήρχαν πολλές μεταστροφές ανθρώπων. Κατά μια έννοια ήμουν ικανοποιημένος. Αλλά εκείνες οι δύο ευσεβείς γυναίκες συνέχισαν χωρίς διακοπή να προσεύχονται για μένα, και τα λόγια που έλεγαν σοβαρά για το χρίσμα που είναι απαραίτητο για ειδική υπηρεσία με έβαλε σε σκέψεις. Τις ζήτησα να έρθουν να μιλήσουμε και ξέχυσαν τις καρδιές τους σε προσευχή ώστε να λάβω την πλήρωση τού Αγίου Πνεύματος. Δημιουργήθηκε μεγάλη πείνα στην ψυχή μου. Δεν ήξερα τι ήταν αυτό. Άρχισα να κλαίω όπως ποτέ πριν στο παρελθόν. Αισθάνθηκα πραγματικά πως δεν ήθελα να ζήσω αν δεν μπορούσα να έχω αυτήν την δύναμη για υπηρεσία.»
Δεν μπορούσα να ζητάω (με λόγια από τον Θεό). Έκλαιγα όλη την ώρα προσδοκώντας ο Θεός να με γεμίσει με το Πνεύμα Του. Μια μέρα λοιπόν, στην πόλη της Νέας Υόρκης — ω, τι μέρα ήταν αυτή! — δεν μπορώ να την περιγράψω, σπανίως αναφέρομαι σ’ αυτήν· ήταν μια τόσο ιερή εμπειρία που δυσκολεύομαι να την περιγράψω. Ο Παύλος είχε μια εμπειρία για την οποία δεν μίλησε ποτέ για δεκατέσσερα χρόνια.
Ο φίλος του Reuben Torrey αφηγείται: Εν μέσω της φασαρίας και της βιασύνης αυτής της πόλης, η προσευχή του απαντήθηκε. Η δύναμη τού Θεού ήρθε πάνω του καθώς περπατούσε στον δρόμο και έπρεπε να φύγει βιαστικά στο σπίτι ενός φίλου του και να του ζητήσει αν μπορεί να έχει ένα δωμάτιο στην διάθεσή του. Εκεί έμεινε μόνος του για ώρες. Το Άγιο Πνεύμα ήρθε πάνω του, γέμισε την ψυχή του με τόση χαρά που τελικά χρειάστηκε να ζητήσει από τον Θεό να κρατήσει το χέρι του για να μην πεθάνει επί τόπου από την πολλή χαρά. Έφυγε από εκείνο το μέρος με την δύναμη τού Αγίου Πνεύματος πάνω του.
Μπορώ μόνο να πω, είπε ο Moody, πως ο Θεός αποκάλυψε τον εαυτό Του σε μένα. Συνέχισα και πάλι να κηρύττω. Τα μηνύματα δεν ήταν διαφορετικά· δεν παρουσίασα τίποτα καινούριες αλήθειες και όμως εκατοντάδες ανθρώπων μεταστρέφονταν. Δεν θα επέστρεφα στην κατάσταση που ήμουν πριν από αυτήν την ευλογημένη εμπειρία ακόμη κι αν μου έδινες ολόκληρο τον κόσμο.
Είναι σημαντικό να αντιληφθούμε πως η δωρεά του Αγίου Πνεύματος είναι μια ανεξάντλητη πηγή χάρης και δύναμης που μας καθιστά ικανούς να ζήσουμε την χριστιανική ζωή εν αφθονία. Θα πρέπει να θυμόμαστε συνεχώς τα λόγια του Χριστού:
Ιωάννης 7:37-39: 37 Και κατά τη μεγάλη τελευταία ημέρα τής γιορτής, ο Ιησούς στεκόταν, και έκραξε λέγοντας: Αν κάποιος διψάει, ας έρχεται σε μένα, και ας πίνει· 38 όποιος πιστεύει σε μένα, όπως είπε η γραφή, ποτάμια από ζωντανό νερό θα ρεύσουν από την κοιλιά του. 39 Αυτό το έλεγε για το Πνεύμα, που επρόκειτο να παίρνουν αυτοί που πιστεύουν σ’ αυτόν, επειδή δεν ήταν ακόμα δοσμένο το Άγιο Πνεύμα· για τον λόγο ότι ο Ιησούς δεν είχε ακόμα δοξαστεί.
Δημήτρης Γαντές
Πρεσβύτερος-ποιμένας