Ρυάκια στην έρημο - Θησαυροί στο χιόνι
  Στείλτε το εδάφιο σε ένα φίλο Εκτυπώστε το εδάφιο

Ο ΣΤΑΥΡΙΚΟΣ ΘΑΝΑΤΟΣ ΤΟΥ ΙΗΣΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ

 

Το σημαντικότερο δράμα της ανθρώπινης Ιστορίας

Τα ιστορικά κείμενα των τεσσάρων γνησίων ευαγγελίων (Ματθαίου, Μάρκου, Λουκά και Ιωάννη) αφηγούνται τη ζωή, τη δραστηριότητα αλλά και το πάθος του Ιησού Χριστού. Ο Ιησούς ο Ναζωραίος έζησε τη ζωή Του ευεργετώντας ανήμπορους και ταλαιπωρημένους ανθρώπους κι όμως οι θρησκευτικοί ηγέτες της εποχής Του ήθελαν να Τον βγάλουν από τη μέση. Θεράπευσε πλήθη αρρώστων, ελευθέρωσε δαιμονισμένους, συγχώρεσε αμαρτίες, φώτισε το νου και φλόγισε την καρδιά πολλών που ήταν πρόθυμοι να μάθουν το θέλημα του Θεού αλλά τελικά θεωρήθηκε άξιος θανάτου. Ποια άραγε ήταν η «αμαρτία» του; 'Oτι κατείχε χαρακτηριστικά που ανήκουν μόνο στον Θεό ενώ αυτός ήταν ένας άνθρωπος! Εδώ αγγίζουμε μια μεγάλη αλήθεια που προφητικά ξεστόμισε ο Συμεών όταν πήρε στην αγκαλιά του το βρέφος Ιησού, «αυτός έχει οριστεί για πτώση και ανύψωση πολλών μέσα στον Ισραήλ, και για σημείο αντιλεγόμενο». (Λκ. 2:34) Κάποια στιγμή λοιπόν, με δεδομένο το μίσος των Ιουδαίων ηγετών και την αιμοδιψή ρωμαϊκή εξουσία, ο Ιησούς συλλαμβάνεται, δικάζεται και καταδικάζεται, μαστιγώνεται, γίνεται αντικείμενο χλευασμού και τελικά σταυρώνεται. Μετά από έξι ώρες επάνω στο σταυρό, αφήνει την τελευταία Του πνοή. Το ιουδαϊκό Συνέδριο θέλει να πιστεύει πως τελείωσε με αυτόν τον εντυπωσιακό πλάνο που κατάφερε να τους αναστατώσει πολύ για τρία χρόνια. Κατόπιν θα ταφεί, ο τάφος θα ασφαλιστεί και με την παρουσία της ρωμαϊκής φρουράς τα πάντα έχουν τελειώσει και η ζωή συνεχίζεται ως άλλοτε.

ΑΛΛΑ τα πράγματα δεν εξελίχθηκαν έτσι. Αν ήταν ποτέ δυνατό οι ρωμαίοι στρατιώτες και οι τεράστιες ταφόπλακες να κρατήσουν τον Αρχηγό της Ζωής μέσα στο μνήμα! Ο Θεός-Πατέρας Τον ανέστησε από τους νεκρούς, όπως ακριβώς το είχε πει. Το ότι εμείς δυσκολευόμαστε να το καταλάβουμε ή δεν θέλουμε να το αντιληφθούμε, δεν σημαίνει ότι ο Θεός δεν είναι και δεν κάνει αυτά που έχει ήδη διακηρύξει. Η υπόθεση «ΙΗΣΟΥΣ» δεν τελείωσε όπως θα ήθελαν οι γραμματείς, οι Φαρισαίοι και οι Σαδδουκαίοι. Η σύλληψή Του, το πάθος Του, η σταύρωσή Του και ο θάνατός Του είναι η μία πλευρά της πραγματικότητας. Η άλλη πλευρά είναι η δική Του θέληση και απόφαση να προσφέρει τον εαυτό Του ως θυσία, σύμφωνα με τα ίδια Του τα λόγια, «ο Υιός τού ανθρώπου δεν ήρθε για να υπηρετηθεί, αλλά για να υπηρετήσει και να δώσει τη ζωή του λύτρο για πολλούς» (Μκ. 10:45). Ο Ιησούς Χριστός με το σταυρικό Του θάνατο πλήρωσε τα λύτρα στη θεία Δικαιοσύνη για να μπορεί να σώζει εμάς τους αμαρτωλούς. Ο απ. Παύλος διακηρύττει: «ο μισθός τής αμαρτίας είναι θάνατος· το χάρισμα, όμως, του Θεού αιώνια ζωή διαμέσου τού Ιησού Χριστού τού Κυρίου μας.» (Ρωμ. 6:23) Ο Χριστός λοιπόν πλήρωσε με θάνατο τη δική μας αμαρτία για να λάβουμε εμείς δωρεάν την αιώνια ζωή που μας χαρίζει μέσω της αιματηρής Του θυσίας. Πάλι ο απ. Παύλος θα πει, «Πιστός ο λόγος και άξιος κάθε αποδοχής, ότι ο Ιησούς Χριστός ήρθε στον κόσμο για να σώσει τούς αμαρτωλούς, από τους οποίους πρώτος είμαι εγώ.» (Α΄Τιμ. 1:15)

Ώστε, τα γεγονότα του πάθους εκφράζουν μια διπλή πραγματικότητα. Από τη μία πλευρά, οι ομοεθνείς του Ιησού, γεμάτοι μίσος και ζήλεια εξαιτίας της φήμης Του και της ευεργετικής επίδρασης που ασκούσε στον κόσμο, θέλησαν να τον σκοτώσουν για να σώσουν το δικό τους φτωχό γόητρο. Αν και ο Ιησούς φανέρωσε με διάφορους τρόπους ότι ήταν ο αναμενόμενος Μεσσίας του Ισραήλ, σύμφωνα με τις προφητείες, οι ηγέτες του Ισραήλ Τον απέρριψαν. Ο Ισραήλ απέρριψε τον Μεσσία Του! Αυτό ήταν ό,τι χειρότερο μπορούσε να κάνει! Όποιος μελετάει σοβαρά τις Γραφές διαπιστώνει ότι ο Ισραήλ υπήρξε ως έθνος χάριν του Χριστού. Με άλλα λόγια, ο Θεός επέλεξε έναν άνθρωπο τον Αβραάμ, και δι' αυτού έφερε θαυματουργικά στην ύπαρξη έναν λαό, τον Ισραήλ. Γιατί το έκανε αυτό; Για να έρθει στον κόσμο ο Μεσσίας ως απόγονος του Αβραάμ. Τελικά, μέσω του Ισραήλ, ο Χριστός θα γινόταν ευλογία σε όλα τα έθνη της γης, χαρίζοντας τη σωτηρία Του σε κάθε έθνος, σε κάθε αμαρτωλό άνθρωπο που μετανοεί και πιστεύει στον Χριστό. Ενώ λοιπόν ο Ισραήλ υπάρχει χάριν του ερχόμενου Χριστού, φτάνει στο σημείο ν' αρνείται τον Μεσσία Του και Τον καταδικάζει σε θάνατο. Αυτό ισοδυναμεί με εθνική και πνευματική αυτοκτονία. Πέραν αυτού όμως είναι ανάγκη να δούμε το πόσο αμαρτωλός είναι ο άνθρωπος γενικότερα. Συχνά, όταν αναφερόμαστε στην έννοια της αμαρτίας, αστειευόμαστε. Η αμαρτία κυλάει μέσα στο αίμα μας. Είμαστε τόσο πολύ συνηθισμένοι και ταυτισμένοι μ’ αυτήν που δεν τολμούμε να την κοιτάξουμε κατάματα. Ταυτόχρονα κυριαρχεί γύρω μας, σε όλους τους ανθρώπους που μας περιβάλλουν. Όπως είναι μολυσμένος ο αέρας που αναπνέουμε, έτσι είναι μολυσμένο το ηθικό κλίμα των ανθρώπινων σχέσεων. Ο Χριστός όμως κυριολεκτικά πλήρωσε το ηθικό μας χρέος. Πέθανε το θάνατο που έπρεπε να πεθάνουμε εμείς. Επάνω στο σταυρό, ο Θεός-Πατέρας εγκατέλειψε τον Χριστό διότι Τον είδε φορτωμένο με τις δικές μας σιχαμερές αμαρτίες. Ο Χριστός πέθανε ως ψεύτης, ως δολοφόνος, ως πόρνος και μοιχός, ως βλάσφημος, ως άδικος, ως κακοποιός, ως πλεονέκτης, ως αντίθεος. Φυσικά και δεν έκανε τίποτα από αυτά. Απλά πήρε τη δική μας ένοχη θέση και τιμωρήθηκε αντί ημών και υπέρ ημών! Εδώ θα πρέπει να τονίσουμε ότι πραγματικά πέθανε. Κάποιοι ισχυρίζονται ότι ναι μεν ήταν υπερβολικά εξουθενωμένος ένεκα του πάθους αλλά δεν πέθανε. Όχι, ο ευαγγελικός λόγος είναι πλήρως σαφής. Ο Χριστός γνώριζε ότι πρέπει να πεθάνει προκειμένου να μπορεί να μας σώσει και το έκανε. Έδωσε κυριολεκτικά τη ζωή Του. Έγινε το άκακο «αρνί» που βάστηξε τις αμαρτίες όλου του κόσμου.

Υπάρχει μια υπέροχη απεικόνιση της θυσίας του Χριστού στα χρόνια του Μωϋσή. Ο Θεός έχει επιφέρει εννιά πληγές επάνω στην Αίγυπτο που αρνείται ν' αφήσει τον Ισραήλ να φύγει από τη γη της. Ο Θεός αναγγέλλει τη δέκατη πληγή. Κάθε πρωτότοκο αγόρι της Αιγύπτου θα πεθάνει. Για να μην πεθάνει ο κάθε πρωτότοκος Ισραηλίτης, πρέπει ένα άψογο αρνί να θυσιαστεί και να βαφτούν με αίμα το ανώφλι και οι παραστάτες της πόρτας του σπιτιού. Και το αγόρι θα πρέπει να βρίσκεται μέσα στο προστατευμένο με αίμα σπίτι. Έρχεται η ώρα του εξολοθρευτή αγγέλου του Θεού. Όπου βλέπει αίμα δεν μπαίνει μέσα να θανατώσει αλλά προσπερνάει. Όπου δεν βλέπει το αίμα της θυσίας, το σπίτι πλήττεται με θάνατο. Αυτό το προσπέρασμα της κρίσης από τα σπίτια των Ισραηλιτών, ένεκα του θυσιασμένου αρνιού, ήταν το Πεσάχ των Εβραίων (Πάσχα). Ο θάνατος του αρνιού γλύτωσε το πρωτότοκο παιδί από το θάνατο. Ο απ. Παύλος θα γράψει σχετικά, «το δικό μας Πάσχα, θυσιάστηκε για χάρη μας, ο Χριστός» (Α΄Κορ. 5:7)

Όλα τα παραπάνω πρέπει να μας προβληματίσουν σοβαρά. Ο Ιησούς Χριστός, η ζωή Του, η δραστηριότητά Του αλλά και ο θάνατός Του δεν είναι μόνο μια εβραϊκή υπόθεση. Αφορά κάθε άνθρωπο αυτής της γης. Ο Χριστός πλήρωσε για τις δικές μου αμαρτίες όπως και για τις δικές σου. Ο Χριστός έγινε Σωτήρας όλων των ανθρώπων. Αυτό σημαίνει ότι μπορούμε να σωθούμε. Ο Χριστός μας χαρίζει συγχώρηση. Καθαρίζει την ένοχη συνείδησή μας και μας δίνει τη δική Του ειρήνη και τη δική Του χαρά. Γεμίζει την καρδιά μας με την αγάπη Του. Ο Χριστός μας δίνει το Άγιο Πνεύμα για να μπορούμε να κάνουμε το θέλημά Του. Ο αναστημένος Χριστός υποσχέθηκε να είναι μαζί μας όλες τις ημέρες της ζωής μας. Ο Χριστός χαρίζει αιώνια ζωή σε όποιον Τον εμπιστεύεται. Ο γνήσιος πιστός του Χριστού δεν θα καταλήξει στην αιώνια κόλαση. Αυτός που γεννιέται πνευματικά από τον Θεό γίνεται παιδί του Θεού και θα ζει για πάντα με τον Θεό.

Εμείς τι πρέπει να κάνουμε; Με άγιο φόβο Θεού να δούμε τα πράγματα όπως τα βλέπει ο Θεός. Να μετανοήσουμε για τις αμαρτίες μας. Να θελήσουμε να τις εγκαταλείψουμε. Να πάρουμε την απόφαση ν' ακολουθήσουμε τον Χριστό. Να γυρίσουμε σελίδα στη ζωή μας. Μια μέρα θα συναντήσουμε τον Εσταυρωμένο αλλά και Αναστημένο Χριστό. Θα Τον συναντήσουμε είτε ως Σωτήρα είτε ως Κριτή. Ευχόμαστε σε όλους τους αναγνώστες ένα ειρηνικό Πάσχα με αγάπη και φρόνημα Χριστού.

 
Σελίδα 2 από 13

Προηγούμενη σελίδα    Επόμενη σελίδα

ΘΑ ΗΘΕΛΑ ΝΑ ΗΜΟΥΝΑ ΣΤΗΝ ΚΗΔΕΙΑ ΜΟΥ
ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΝΕΣΤΗ

Κι όταν δεν είναι ευθεία;

ΛΟΓΙΣΜΟΙ
Αν ο Χριστός δεν είχε αναστηθεί;
ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΠΕΡΙΕΡΓΟ;

Από το θάνατο στη ζωή!

Η ΑΡΙΘΜΗΤΙΚΗ ΤΗΣ ΑΜΑΡΤΙΑΣ

ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ ΣΕ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΙΑΤΙΚΗ ΣΥΝΑΥΛΙΑ
ΝΑΒΟΥΧΟΔΟΝΟΣΟΡ

 

Copyright © ΕΥΑΓΓΕΛΙΚΗ ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΚΟΜΟΤΗΝΗΣ